W scenie z tej Ewangelii wyraźnie widać, co naprawdę się stało, gdy Jezus został ochrzczony. My nie widzimy aż tak dokładnie, co się dzieje, gdy na nas spływa łaska chrztu. Nie widzimy, ale mówi nam to Słowo Boże.

Duch zstępuje jak gołębica – odtąd życie nie będzie już takie samo, bo sam Bóg przychodzi, by napełnić nas sobą. Słychać głos, który mówi o upodobaniu, o miłości, która jest skierowana do każdego z nas osobiście. Dopiero w tej perspektywie widać, kim naprawdę jesteśmy dzięki łasce chrztu. Choć przychodzi przez widzialny znak, łaska jest niewidzialna. Niewidzialne jest przyjście Ducha, niewidzialne upodobanie i miłość. A jednak życie staje się inne. Staje się nowe.

Małgorzata Janiec